 |
|
|
|
|
|
|
به اعتقاد یک وبلاگنویس، وبلاگنویسی تخصصی از یک سو نظرگاههای تخصصی مختلفی را در موضوعات خاص ایجاد میکند، ولی از طرفی دیگر، ممکن است وبلاگنویسان را از حضور در حیطههای قابل بحث دیگر محروم کند.
آرش شفاعی با بیان اینکه وبلاگنویسی تخصصی و نگاه تخصصی به این عرصه هنوز ایجاد نشده است، در عین حال اظهار کرد: در این مساله هنوز جای بحث است که وبلاگنویسی باید یک امر تخصصی باشد یا زیبایی وبلاگها به این است که هر کس به اندازهی استعداد و سواد خود میتواند در وبلاگها حضور داشته باشند؟
وی در این باره تصریح کرد: وبلاگنویسی تخصصی به معنی خاص فرمبندی شده آن لزوما امر مثبت و مفیدی نیست، چراکه یکی از زیباییها، کارکردها و جذابیتهای وبلاگنویسی، رها بودن و دست و پا بسته نبودن وبلاگنویس در این فضاست و ما اگر این عرصه را به دلایل مختلف درونی و بیرونی در یک چارچوب خاص محدود کنیم، یک «نقص غرض» وبلاگی است.
شفاعی در عین حال تاکید کرد: رها بودن وبلاگنویسی بهتر از محدود شدن آن است، ولی این مساله به معنای رد وبلاگنویسی تخصصی نیست، بلکه به این معناست که اگر بلاگرها صرفا در حیطهی تخصصی خودشان ننویسند و به حوزههای مختلف ورود پیدا کنند نیز قابل احترام است، چه بسا آنها در حوزههای غیر تخصصی خود، نگاه و دید خواندنیتر و زیباتری به یک موضوع داشته باشند.
به گفتهی وی، زمانی که با بهمن دیدگاههای وبلاگی مواجه هستیم، بسیاری از وبلاگنویسان غیر تخصصی، دیدگاهها و زوایایی را از پشت پردهی برخی مسائل بیان میکنند که شاید تخصصینویسان نسبت به آن بیتوجه باشند.
شفاعی گفت: استمرار وبلاگنویسی مستلزم داشتن دانش و شور عشق است و قطعا پس از مدتی تفنن وبلاگی تمام میشود، این در حالی است که وبلاگهای جدی نیز پس از مدتی ممکن است، این فضا را رها کنند که یکی از دلایل آن میتواند وجود دغدغههای اجباری و اختیاری و ترجیح افراد به تعطیل کردن دغدغههای اختیاری خود - که همان وبلاگ نویسی است- باشد.